Tip: Foto's zijn te vergroten door er op te klikken!

Klik op de foto!!!

Eerste Sessie 2012: Een droomstart!!!

Zo, mijn eerste sessie van 2012 zit er op en het was een droomsessie:

13 dertigers, 5 veertigers, 1 vijftiger en een zestiger.

Hier al een voorproefje van een zeer mooie veertiger..

Later volgt natuurlijk meer over deze sessie….

Eindelijk is hij af!!

Natuurlijk hebben we ons avontuur tijdens de Carp Angling World Championship 2011 vastgelegd. In deze film nemen we je mee naar de geweldige St. Lawrence rivier waar we uiteindelijk als 32^e eindigden, nieuwe vrienden ontmoetten, maar vooral ongelofelijk veel plezier beleefden. Nu is het weer aftellen tot de volgende uitdaging. THE WORLD CARP CLASSIC 2012 in Italië.

Op het vulkanische meer van Bolsena zullen 160 teams de strijd met elkaar aangaan. Wij zijn erbij en zullen weer volop verslag uitbrengen via deze site en de blog van JRC.

Groeten, team eBizu.

Het einde

Gisteren hebben we veel problemen gekregen met onze Oekraïense buren. Nadat ze onze methode van vissen al compleet hadden gekopieerd, begonnen ze nu ook steeds meer richting onze stek te vissen en op het laatst zelfs helemaal òp onze stek. We hebben tweemaal een klacht ingediend bij David Moore, maar dat leverde helemaal niets op. Hij kwam wel kijken en legde hun uit tot waar ze konden vissen, maar dat interesseerde ze blijkbaar niets. Zeer teleurstellend dus. We hadden zelfs geen zin meer om te vissen, maar hebben uiteindelijk toch gewoon doorgezet. Alleen al om het hun niet te gunnen dat ze volledig op onze stek zouden kunnen vissen.

Nu het positieve.

We zijn vanwege de Oekraïners veel verder vanaf links gaan voeren waardoor het voer hen niet kon bereiken. We hebben hierdoor nog wel resultaat gehad. We wisten nog twee vissen te vangen, een van 17,9 en een van 16 lbs.

(meer…)

Woensdag

Zoals gezegd, zijn de mensen hier heel aardig. De mensen die achter onze stek die in een werkelijk prachtig huis wonen, hebben gisteren speciaal koekjes voorons gebakken (havermout met chocolade. Erg lekker.

(meer…)

Eindelijk de eerste vis.

De dag eindigde gisteren zonder beet, maar we zágen ook totaal geen vis bij onze stek. Gelukkig veranderde ondertussen het weer en we hoorden nu ook voor het eerst vissen springen. Vol vertrouwen gingen we de nacht in. Maar op één winde na bleef het stil en was het dus weer een teleurstelling dat we deze morgen nog steeds geen enkele vis gevangen hebben.

Ook bij de stekken naast ons is het nog steeds stil en ook daar zie je het vertrouwen afnemen. En toen ging er ineens een hengel van Ron af! De hengel die dicht in de kant lag ging er als een speer vandoor. Helaas, Ron had de hengel maar net in zijn handen toen de druk plotseling verdween. Lijnbreuk!! Wat een kater!! Maar hee, er zat vis in de buurt!! Snel werd er weer gevoerd in de hoop dat er meer vissen zaten. Het duurde dan ook niet lang totdat mijn hengel afging. Na een korte maar stevige dril was onze eerste vis een feit. Hij was niet groot maar met 13,13 lb staan we nu wel op het leaderboard. Hopelijk volgen er nog meer vissen. De Nederlanders op stek 38 zijn ondertussen ingehaald door een aantal andere teams, het zal dus moeilijk voor hun zijn om bij te blijven. Vooral in de buurt van Massena zijn er deze nacht op sommige stekken grote aantallen vis gevangen. Nu maar hopen dat er óók vis naar ons toekomt zodat we er de komende dagen nog een paar bij kunnen vangen.

Ron en Remco.

Wat je niet in de hand hebt.

Gisterenochtend hebben we in twee etappes alle spullen naar onze stek gebracht. Omdat we er de avond ervoor al vis gezien hadden, hadden we er veel zin in. Toen we bijna klaar waren met uitpakken kwam de eerste cameraploeg (nou ja ploeg…. één vrouw met een camera) langs om ons te interviewen, wat ook voor ons nieuw was. Op zichzelf verliepen de opnames allemaal goed. Een uur later kwam de volgende cameraploeg. Voor mijn gevoel ging het bij mij de eerste keer beter, maar eigenlijk verliep ook hier alles redelijk goed.

Vanaf 13.00 uur hadden we veel gevoerd en om 15.00 uur mochten we beginnen met vissen wat we dus ook meteen deden. Een onoverkomelijk probleem op deze stek is echter de stroming. Het is hier onmogelijk om op afstand te vissen, en al zou het wel kunnen, dan ligt je voer in zee…
Dus langs de kant vissen.

Vooral ik was niet erg blij met de loting. De enige plaatsen die ik nou net niet wilde hebben, liggen in Waddington. En natuurlijk, waar zitten we: in Waddington! Het is nu maandagochtend en bijna niemand heeft hier een vis gezien. Behalve Albert Oosterwold en Herman Langes die op stek 38 zitten. Zij hebben al wel gevangen. Stek 38 is overigens in de haven zelf. Wij denken dat als zij het goed aanpakken zij de wedstrijd zelfs kunnen winnen. Ze hadden echter wel het probleem dat er gisteren een baarstoernooi in die haven was, waarbij er zeer veel vanuit boten gevist werd. Dit had de organisatie van het CAWC eigenlijk moeten weten. Een aantal van die baarsvissers waren niet vriendelijk, zeg maar op het onbeschofte af. Maar gelukkig is de Godfather van het baarsvissen (Ray Scott) hier op het toernooi aanwezig en die heeft ingegrepen waarna het weer rustiger werd. Grappig detail: Albert en Herman beschouwden stek 38 als een slechte stek en ze baalden er flink van dat ze daar zaten. Het was echter één van onze top 5-stekken….. Hadden we toch nog iets goed gezien…..

Ik hoor trouwens net dat zij inmiddels al 11 vissen hebben.

Over de plek van onze stek zelf en de mensen die hier achter wonen niets dan goeds. Iedereen is zeer aardig en behulpzaam. We zitten op een prachtige stek. Nu nog vis, en dan is het helemaal compleet.

Ron van den Bergh

Tijd om te gaan vissen

Gisteren was de grote opening van de Carp Angling World Championship 2011. In de Waddington Arena was het een drukte van jewelste toen alle deelnemers samenkwamen voor het trekken van hun stek waar ze de aankomende 115 uur non-stop zullen strijden voor de overwinning in deze prachtige wedstrijd. Tijdenhttp://www.ebizu.nl/wp/wp-admin/post.php?post=186&action=edit&message=6s de opening was er ook een kleine visbeurs dus Ron en ik waren lekker op tijd aanwezig om een kijkje te nemen. Het is leuk om te zien dat het karpervissen zich de afgelopen jaren in Amerika flink heeft ontwikkeld. En dat er vooral steeds bewuster met de karper wordt omgegaan. Je merkt ook dat de Amerikanen het helemaal geweldig vinden dat er vissers helemaal vanuit Nederland komen om deel te nemen aan deze wedstrijd. Het was dan ook erg leuk om gezellig met iedereen te praten over vissen en te horen hoe iedereen dit beleeft.

Op naar het podium

(meer…)

Inschrijving

Dinsdag hebben we niet gevist, maar zijn we ons gaan inschrijven. De ontvangst was geweldig. De vrouw die de inschrijvingen doet (Kathleen Kelly-Ori) kennen wij enkel en alleen van Facebook. Toen wij de kamer inliepen begon ze meteen te roepen “Remco and Ron are here!!” Alsof we elkaar allang kenden en elkaar een hele tijd niet meer gezien hadden. Na wat gepraat over koetjes en kalfjes hebben we de trekking gedaan. We trokken nummer 13 waar we erg blij mee waren. Ondertussen was ook David Moore binnengekomen en hij vertelde dat de definitieve stekkenlijst net klaar was. Hij was zo vriendelijk om ons de stekken op de kaart te tonen en iets over elke stek te vertellen.

2e Testdag

Op de eerste testdag hebben we 23 runs gekregen maar nogal wat vis verspeeld.

Lijnbreuk, losschieters, etc. Voor de tweede testdag hebben we ons materiaal dan ook flink aangepast.
Een groot probleem op de eerste dag was dus het doorsnijden van de lijn door mosselen. Om dit probleem op te lossen hebben we op elke hengel een voorslag van spiderwire in 80 lbs gezet.
Om het losschieten te voorkomen hebben we de onderlijnen aangepast. We gebruikten als haak de Connect 1 (maat 4) en als onderlijn de Cocoon Coated braid.
Verder hebben we de onderlijn nog ingekort om het haken in de onderlip te bevorderen.

Onze aanpassingen hadden veel succes: we kregen 26 runs waarvan we er 22 wisten te vangen. Een hele verbetering dus ten opzichte van de eerste testdag.

Eindelijk aan de rivier.

Na een vlotte reis waarop we veel bekijks hadden op het vliegveld met al onze spullen, kunnen we eindelijk gaan vissen. We hebben er lang naar uitgekeken en het was dus ook geweldig dat we gisteren onze eerste testsessie konden maken aan deze immens grote rivier.

De rivier is soms kilometers breed, er komen boten voorbij van meer dan 300 meter lang en zo hoog als een flatgebouw dat je je afvraagt “waar moet ik beginnen”. Maar gisteren was het dan zover, in een testsessie van een uurtje of zes werd het voer en het materiaal getest om een goede indruk te krijgen van hoe we hier te werk moeten gaan.

(meer…)

Zomersessie op rivier de Lot

Door: Remco Akkermans

Vissen tijdens de zomervakantie
Soms moet je als visser blij zijn dat je vriendin ziet wat het met je doet als je lekker kan gaan vissen en zegt: neem gewoon je hengels mee om een paar dagen te vissen tijdens de 3 weken dat we in Frankrijk verblijven.
Na goed overleg besloten we dus het eerste gedeelte van de vakantie lekker van de rust te genieten om daarna naar de rivier de Lot te gaan.
Aangezien Ron en ik volgende maand vertrekken naar Amerika voor de Carp Angling World Championship 2011 is dit de ideale manier om onze boilies van Berkley Gulp! te testen.
Zo kan ik kijken hoe de boilies zich houden op de rivier en of ik er goed mee kan vangen; niet geheel onbelangrijk natuurlijk.
3 augustus is het eindelijk zover, Cindy en ik reizen door naar onze nieuwe camping.
Met een campingplaats rechtstreeks aan het water zal ik de aankomende week vooral ‘s nachts vissen en overdag lekker met Cindy gaan genieten van de mooie omgeving van de Lot.
Toen we na een vlotte reis aankwamen, kwam ik er gelijk achter dat het niet makkelijk ging worden hier. Er lag zoveel wier in het water dat normaal vissen onmogelijk was.
Dus het was eerst tijd voor een grote schoonmaak: duikbril op en het water in.
Na bijna 2 uur in het water te hebben gelegen en met kramp in beide benen kon ik weinig verschil zien. Omdat het al wat later werd besloot ik om toch maar gewoon mijn hengels in te gooien en te hopen dat met een pva-zak om de haak, de rig toch nog goed op de bodem komt te liggen. Lees Verder

De ideale karpervisvakantie met een reuzenschildpad!

Door: Parry Vermeulen

turkije Enkele jaren geleden maakte ik kennis met het mysterieuze Koycegiz-meer in Turkije. Vanaf de karperboulevard, direct voor het zeer gezellige familiehotel Flora, vingen we toen diverse schitterende Turkse spiegelkarpers tot 20 kg. Toch was mijn karperhonger daar nog niet gestild; er zijn op dit zo nog altijd goed als maagdelijke superwater al 32 kg+ karpers gevangen en gezien de enorme hoeveelheid natuurlijk voedsel (waaronder grote scholen garnalen!) ben ik ervan overtuigd dat het nog veel zwaarder kan hier. Het zou zo maar kunnen dat het nieuwe wereldrecord binnenkort niet vanuit een ‘kweekvijver’ in Frankrijk komt, maar vanuit het zonnige Turkije…

Het is absoluut niet de bedoeling om met dit artikeltje alleen maar reclame te maken voor het Flora Hotel of visgids Franky Wauters, maar ik moet gewoon eerlijk toegeven dat onze laatste visvakantie hier in één woord GEWELDIG was! Het hotel ligt op 20 meter van het prachtige Koycegiz-meer en het personeel zorgt dat je niets te kort komt. Ook Franky doet er alles aan om je een heerlijke tijd te laten beleven; het liefst met een paar dikke (record)karpers natuurlijk.
Nu zijn wij (Yvonne, Delano en ondergetekende) niet met de instelling gegaan om superfanatiek 24 uur per dag te vissen daar, maar gewoon om een gezellige visvakantie te beleven en lekker te genieten in het warme Turkije. We visten dan ook alleen overdag en ’s avonds was er tijd voor ander vertier, dat bestond uit terrasjes pakken, poolbiljart spelen, Turkse livemuziek luisteren enz. Lees Verder

Nieuw PB voor Dennis en Ron!!

Locatie: Les Etangs de l’Abbaye, Heron.
Zaterdag 26 mei. Ik was erg vroeg aanwezig aan het meer, al om 6:45 terwijl het pas om 8:00 open gaat. Ik wilde praten met vissers die aan het inpakken waren. Zo kon ik namelijk weten wat op dat moment de betere stekken waren.

Een paar Engelsen vertelden me dat op stek 19 de meeste vissen gevangen waren. Geen echt grote, maar toch tegen de dertig stuks met als grootste eentje ergens in de 40 LB.
Snel naar het clubhuis terug. Shit, er stonden al een paar mensen in de rij. Als ze maar niet allemaal op Heron zitten dacht ik.

Het inchecken ging langzaam, maar uiteindelijk had ik de sleutels om door het hek te gaan. Ik ging er als een speer vandoor richting stek 19, met een omweg om anderen proberen in te halen. Op het terrein mag je maar 20 kmh maar ik heb de 50 kmh wel gehaald. Ik heb wel een paar stuiteringen gemaakt met de auto, want er liggen daar een soort drempels zonder bordje.. , maar ik was er als eerste. De Engelsen die aan het inpakken waren, waren zeer behulpzaam en hebben goed uitgelegd waar te vissen. Een enkel probleem: de wind was al 2 dagen gedraaid en alle vis lag aan de andere kant van het meer (stek 10 – 13).

Ondertussen was Dennis gearriveerd. We hebben alles rustig uitgepakt en zijn daarna gaan vissen. Ik viste met pellets, Dennis met popup ananas, ook gebruikte hij The Cell pellets. Dat heeft-ie wel geweten. Tot de volgende dag heeft-ie 4 zeelten gevangen.
Ik had nog geen piep gehoord. Het was pas aan het begin van de volgende avond (17:00) dat we de eerste karper zagen springen. Dit was midden op Dennis z’n stek (die rechts zat). Vijf minuten later springt er een aan de linkerkant van mijn stek….

Normaal hadden we willen wachten met uitvaren tot ± 19:00, maar door het springen begonnen we maar onmiddellijk. Alles ligt goed en wel een uur als Dennis een aanbeet krijgt. Na een stevige dril vanuit de boot en een aantal keer vastgezeten te hebben in het wier hebben we eindelijk de vis in het net. Toen we ‘m zagen, zaten we al te juichen in de boot. Het was duidelijk White Tips…. Geweldig, de eerste keer naar nieuw water en dan meteen een 25 kg-vis die ook nog eens heel erg mooi is!!

Lees Verder

Dennis met White Tips op 25 kg.